Rusi nisu izdali / Boris Zemcov

Pisac knjige koja je izašla iz štampe uoči 12. aprila 2019. godine, dana obeležavanja "Dana ruskih dobrovoljaca" koji je pod tim nazivom zvanično ustanovila Repubila Srpska, ruski književnik i novinar i srpski dobrovoljac Boris Zemcov lično je učestvovao u promociji svoje knjige koja se pojavila na srpskom jeziku pre nekoliko dana. Knjiga "Rusi nisu izdali..." neraskidivim nitima je povezana sa dva teška iskušenja srpskog naroda u periodu posle Drugog svetskog rata – sa borbom za očuvanje i opstanak srpske državnosti sa druge strane reke Drine posle raspada Jugoslavije i sa zločinačkim bombardovanjem srpskog naroda od strane neonacističkog NATO pakta.

U prvom slučaju kao ruski dobrovoljac, učesnik legendarne bitke na Zaglavku kod Višegrada, u drugom slučaju kao ruski novinar koga je bombardovanje 1999. godine zateklo u Prištini i koji je u Beogradu bio i uhapšen od strane srpske policije zbog fotografisanja zgrade našeg Generalštaba. Slava Bogu, srpska vojna policija je brzo shvatila da je uhapsila prijatelja... Knjiga se upravo i sastoji iz opisa ta dva izuzetno značajna događa iz novije srpske istorije i „pogled sa strane“ nepristrasnog i dobronamernog svedoka svakako je i interesantan i koristan. I dok su sa prvim delom knjige srpski čitaoci u Srbiji i Republici Srpskoj mogli da se upoznaju i ranije, drugi deo o boravku i „ratnim avanturama“ Borisa Zemcova u vreme zločinačkog bombardovanja srpskog naroda od strane neonacističkog NATO pakta, prvi put se pojavljuje pred srpskim čitaocima. I to upravo na dvadesetu godišnjicu bombardovanja Srbadije od strane NATO neonacista!

Još je veliki F.M. Dostojevski zadivljeno pisao o ruskom narodu koji poštuje svoju veru i naciju i koji je listom ustao da pomogne mnogostradalnoj slovenskoj pravoslavnoj braći na Balkanu, nazivajući dobrovoljce “amblemom Rusije, istinskim likom čitave naše narodne Rusije”. “Nacije žive od velikih ideja i velikih sveujedinjujućih i sveosvećujućih misli – eto od čega živi nacija, a ne samo od berzanskih spekulacija i brige o ceni monete” – piše Dostojevski, kritikujući stav zapadnjaka da Rusija ne treba da se meša u politiku na Balkanu.

Slava Bogu, primer ruskih dobrovoljaca, primer ruskog pisca i srpskog dobrovoljca, pisca ove knjige, pokazuje nam da u ruskom narodu i danas ima ljudi koji žive „od velikih sveujedinjujućih i sveosvećujućih misli, a ne samo od berzanskih spekulacija i brige o ceni monete”. Naravno, u srpskom narodu ima ljudi koji čitaju Dostojevskog, ima takvih ljudi koji „žive od velikih misli…“ i upravo njima je i namenjena ova knjiga savremenog ruskog viteza Borisa Zemcova. Ove reči nisu nikakva patetika, niti preuveličavanje. Napustiti Moskvu ostavljajući ženu i dvoje maloletne dece i uputiti se „iza sedam mora i sedam gora“ vođen samo porivom „velikih sveujedinjujućih ideja i sveosvećujućih misli“ o kojima je pisao Dostojevski, vođen blagočestivim porivom da se pomogne bratskom pravoslavnom slovenskom narodu koji se našao razapet na Krstu od strane satanskih moćnika „Novog svetskog poretka“, postupak je za koji nije svako spreman, na takav postupak spremni su samo istinski vitezovi.

Knjigu "Rusi nisu izdali..." najtoplije preporučujemo svakom Srbinu koji nije ravnodušan prema sudbini svog naroda, koji shvata citirane reči ruskog genija, koji je svestan da je brak sa krvnikom patološka pojava i da u ovim smutnim vremenima, kao što to često ističe i naš Patrijarh, Srbi svoj maleni čamac moraju vezati za veliki ruski brod, ukoliko ne žele da se nasukaju na uskovitlanom moru naše današnjice…